Technologia zmiennej częstotliwości została opracowana w celu zaspokojenia zapotrzebowania na bezstopniową regulację prędkości silników AC. Pod koniec lat 50. XX wieku General Electric Company (GE) ze Stanów Zjednoczonych wprowadziła tyrystor (kontrolowany prostownik krzemowy, SCR), półprzewodnikowy element mocy, który zapewnił przełomowy podstawowy sprzęt dla technologii zmiennej częstotliwości.
W latach 70. XX wieku, ze względu na ograniczenia regulacji prędkości silników DC, silniki AC zyskały na popularności. Napędzana rosnącym popytem rynkowym, technologia wciąż ewoluowała i dojrzewała. W 1971 roku Stany Zjednoczone i Niemcy zaproponowały technologię sterowania wektorowego, która umożliwiła porównywalną wydajność regulacji prędkości AC przetwornic częstotliwości z regulacją prędkości DC. W 1973 roku Stany Zjednoczone przedstawiły elektronikę mocy jako nową dyscyplinę techniczną, której największym obszarem zastosowania były systemy regulacji prędkości i transmisji. W 1979 roku Japonia wprowadziła do praktycznego użytku system regulacji prędkości o zmiennej częstotliwości, wykorzystujący sterowanie wektorowe, co oznaczało nowy etap w rozwoju technologicznym.
W latach 80. XX wieku, dzięki postępom w przełączających urządzeniach półprzewodnikowych i technologii mikroelektroniki, przetwornice częstotliwości osiągnęły lepszą wydajność i niezawodność, a także obniżone koszty produkcji, torując drogę do ich powszechnego zastosowania.
Przez dziesięciolecia urządzenia elektroniczne mocy ewoluowały od początkowych tyrystorów (SCR) i tyrystorów z możliwością wyłączenia bramki (GTO), poprzez tranzystory bipolarne (BJT), tranzystory polowe metal-tlenek-półprzewodnik (MOSFET), tranzystory indukcji statycznej (SIT), tyrystory indukcji statycznej (SITH), tranzystory z bramką MOS (MGT) i tyrystory sterowane MOS (MCT), do dzisiejszych tranzystorów bipolarnych z izolowaną bramką (IGBT) i tranzystorów bipolarnych z izolowaną bramką wysokiego napięcia (HVIGBT). Modernizacja tych urządzeń poszerzyła obszary zastosowań napędów o zmiennej częstotliwości (VFD) i napędziła szybki wzrost skali rynku.
W latach 80. XX wieku globalna technologia napędów o zmiennej częstotliwości (VFD) przeszła przyspieszoną transformację. Dojrzałe produkty VFD były szeroko stosowane w różnych sektorach gospodarki narodowej.
Wraz z ewolucją Chin w światową fabrykę, szybki rozwój przemysłu wytwórczego stworzył stale rozwijającą się przestrzeń rynkową dla produktów VFD. Jednak do dziś można powiedzieć, że krajowy rynek VFD jest nadal zdominowany przez zagraniczne marki. Marki japońskie, europejskie i amerykańskie stanowią 80% udziału w rynku. W ostatnich latach jednak tajwańskie marki VFD również osiągnęły dobre wyniki, podczas gdy marki krajowe jako całość pozostają w stosunkowo słabej pozycji.
Kiedyś pozostające w tyle za zagranicznymi odpowiednikami o 10–15 lat, krajowe marki VFD nie tylko osiągnęły znaczące przełomy technologiczne dzięki przyspieszonym wysiłkom nadrobienia zaległości w ostatnich latach, ale także kilku producentów dostosowało się do standardów międzynarodowych i zyskało znaczną konkurencyjność korporacyjną.
Producenci krajowi VFD, tacy jak ZONCN, INVT, Ambition i Zhiguang Electric, zaczęli zdobywać coraz większy udział w rynku dzięki swoim przewagom cenowym. Niemniej jednak nie można zaprzeczyć, że kluczowym czynnikiem decydującym o konkurencyjności krajowych VFD wciąż są ich możliwości technologiczne.
Twoja wiadomość musi mieć od 20 do 3000 znaków!
